هدف این مطالعه ارزیابی استریل‌ماندن یک درپوش اسپری یکبارمصرف موجود در بازار، در محیط اصطبل اسب و بررسی کاربرد بالینی آن بود.
این مطالعه آزمایشی (پایلوت) دو بخش داشت: یک بررسی میکروب‌شناختی برون‌تنی (ex vivo) و یک بررسی کاربردپذیری درون‌تنی (in vivo). در بخش برون‌تنی، محلول چشمی دیکلوفناک ۰٫۱ درصد و سوسپانسیون چشمی نئومایسین–پلی‌میکسین B–دگزامتازون ۰٫۱ درصد، یا با قطره‌چکان سنتی یا با روش درپوش اسپری، ارزیابی شدند. بطری‌ها در اصطبل یک بیمارستان دامپزشکی اسب نگهداری می‌شدند و هر ۱۲ ساعت یک‌بار مصرف می‌شدند. نمونه‌ها در روز صفر و روز پایانی مطالعه با توالی‌یابی DNA نسل جدید از نظر آلودگی میکروبی بررسی شدند.
در بخش درون‌تنی، اسب‌های متعلق به مشتریان وارد مطالعه شدند و صاحبان آن‌ها داروهای چشمی را با درپوش اسپری به اسب می‌دادند. رضایت صاحبان از روش درپوش اسپری با یک پرسشنامه سنجیده شد.
توالی‌یابی DNA نسل جدید در هیچ‌یک از نمونه‌های دارویی چشمی آلودگی میکروبی نشان نداد. پنج اسب وارد بخش درون‌تنی شدند؛ سه اسب درپوش اسپری را بسیار خوب تحمل کردند و بالاترین میانگین امتیاز برای یک اسب ۴٫۹ از ۵ بود. دو اسب به‌نظر درپوش اسپری را تحمل نکردند و کمترین میانگین امتیاز ۲٫۰ از ۵ بود. صدای قابل‌شنیدن اسپری هنگام فعال‌کردن دستگاه، بزرگ‌ترین مشکل گزارش‌شده بود.
درپوش اسپری در محیط اصطبل استریل ماند و برای برخی اسب‌ها کاربرد بالینی مطلوبی نشان داد. تحمل اسب‌ها بسته به خلق‌وخوی آن‌ها متفاوت بود.
به گفته پژوهشگران، درپوش‌های اسپری یکبارمصرف ممکن است جایگزینی عملی برای تجویز موضعی داروی چشمی در برخی اسب‌ها باشند و می‌توانند در گونه‌های دیگر دامپزشکی نیز کاربرد داشته باشند.
درباره روش‌ها و داروهای دیگری که در درمان اسب بررسی شده‌اند، می‌توانید به گزارش‌های مربوط به تزریق داخل‌رحمی لیزات پلاکتی در مادیان‌ها و اثر ایورمکتین بر سیتوکین‌های التهابی اسب هم مراجعه کنید.