پژوهشی در مجلهٔ Journal of Equine Veterinary Science نشان داد کره‌اسب‌های تروبرد که با رویکرد کنترل انتخابی ضدانگل (درمان کمتر و هدفمند به‌جای درمان روتین) پرورش یافتند، با وجود آلودگی انگلی تحت‌بالینی مداوم، رشد و ثبات فیزیولوژیک خود را حفظ کردند. این گزارش بر پایهٔ چکیدهٔ منتشرشدهٔ مقاله تهیه شده است.
طراحی مطالعه
۳۵ کره‌اسب تروبرد در شرایط پرورش گسترده در جنوب برزیل از تولد تا ۱۳ ماهگی پیگیری شدند و در مجموع ۳۴۸ ارزیابی ماهانه انجام شد. رشد، پاسخ‌های بالینی و رفتاری، شمارش تخم انگل در مدفوع (FEC)، کشت مدفوع، خون‌شناسی، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت، کورتیزول سرم، قوام مدفوع و کارایی داروهای ضدانگل بررسی شد. پژوهشگران یادآوری می‌کنند که شمارش تخم انگل به‌تنهایی ممکن است اثر واقعی آلودگی بر بدن را نشان ندهد؛ بحثی نزدیک به آنچه دربارهٔ زیان انگل‌های دام و نسخه‌ای شدن ضدانگل‌ها مطرح است.
یافته‌های اصلی
سیاتوستومین‌ها (استرانگیل‌های کوچک) با ۸۴ درصد غالب بودند و استرونژیلوئیدس بیشتر در تابستان دیده شد. شمارش تخم بین صفر تا ۲۹۰۰ تخم در هر گرم مدفوع متغیر بود و تفاوت فردی زیادی داشت. وزن و ارتفاع جدوگاه به‌تدریج افزایش یافت و افزایش وزن روزانه در سه ماه نخست بیش از یک کیلوگرم بود. مقادیر خونی عمدتاً در محدودهٔ مرجع بود و ناهنجاری گلبول‌های سفید نادر (۴٫۲۱ درصد) و خفیف بود. کورتیزول در کره‌های درمان‌شده پایین‌تر بود، اما با شمارش تخم انگل ارتباطی نداشت؛ همچنین میان شمارش تخم و رشد، شاخص‌های خونی یا قوام مدفوع ارتباط پایداری دیده نشد.
کارایی ضدانگل‌ها و محدودیت‌ها
«کاهش شمارش تخم انگل در مدفوع» (FECR)، یعنی میزان افت تعداد تخم پس از درمان، برای ترکیب ایورمکتین و پرازیکوانتل تنها ۶٫۶ درصد و برای پیپرازین ۸۳٫۳ درصد گزارش شد. این عدد به معنای کاهش تعداد درمان‌ها نیست؛ رقم ۶٫۶ درصد نشان می‌دهد ایورمکتین-پرازیکوانتل در این گله تقریباً تخم‌ریزی انگل را کم نکرده است. چکیده جزئیات روش آزمون، تعداد کره‌های هر گروه یا نتیجه‌گیری دربارهٔ مقاومت دارویی را بیان نمی‌کند و یافته‌ها به یک گله در یک منطقه محدود است. نویسندگان نتیجه گرفتند شمارش تخم انگل به‌تنهایی برای تعیین آسیب فیزیولوژیک یا نیاز به درمان کافی نیست؛ موضوعی که با گزارش اثر ایورمکتین بر سیتوکین‌های التهابی اسب در زمینهٔ مصرف آگاهانهٔ ضدانگل‌ها در اسب هم‌راستاست.