با وجود استفاده گسترده از واکسن‌های زنده تخفیف‌حدت‌یافته و نوترکیب علیه لارنگوتراکئیت عفونی، این بیماری همچنان چالش‌های اقتصادی قابل‌توجهی برای تولید طیور ایجاد می‌کند. پژوهشگران گروه سلامت جمعیت دانشکده دامپزشکی دانشگاه جورجیا در این مطالعه، کارایی محافظتی فرمولاسیونی از مجموعه پلاسمیدهای DNA (PLgBDI) را ارزیابی کردند که گلیکوپروتئین‌های gB، gD و gI ویروس لارنگوتراکئیت عفونی را بیان می‌کند و برای برانگیختن ترجیحی پاسخ‌های ایمنی سلولی طراحی شده است.
این فرمولاسیون پلاسمیدی در ۳ و ۱۷ روزگی به‌صورت قطره چشمی به جوجه‌های عاری از عوامل بیماری‌زای خاص (SPF) داده شد؛ یک بار به‌تنهایی و بار دیگر به جوجه‌هایی که پیش‌تر به‌صورت داخل تخم‌مرغی با واکسن نوترکیب تجاری rHVT-ND-ILT (بیان‌کننده آنتی‌ژن‌های gD و gI ویروس ILT) واکسینه شده بودند.
برخلاف واکسیناسیون داخل تخم‌مرغی با واکسن نوترکیب rHVT-ND-ILT، ایمن‌سازی قطره چشمی با فرمولاسیون PLgBDI تبدیل سرمی (سروکانورژن) ایجاد نکرد. پس از چالش، نرخ بقا در گروه‌های واکسینه با PLgBDI، rHVT-ND-ILT و ترکیب rHVT-ND-ILT+PLgBDI به ترتیب ۹۱، ۸۰ و ۷۸ درصد بود؛ در مقایسه با ۶۵ درصد در گروه واکسینه‌نشده و چالش‌شده و ۱۰۰ درصد در گروهی که در ۹ روزگی واکسن زنده تخفیف‌حدت‌یافته با منشأ جنین جوجه (CEO) را به‌صورت قطره چشمی دریافت کرده بود.
هرچند تفاوت آماری معنی‌داری با گروه واکسینه‌نشده و چالش‌شده وجود نداشت، گروه‌های PLgBDI و rHVT-ND-ILT روندی به سوی کاهش نشانه‌های بالینی نشان دادند که در گروه rHVT-ND-ILT+PLgBDI دیده نشد. هیچ‌یک از گروه‌های PLgBDI، rHVT-ND-ILT و rHVT-ND-ILT+PLgBDI کاهشی در تکثیر ویروس چالش نشان ندادند.
در مجموع، این مطالعه نشان داد ایمن‌سازی قطره چشمی با فرمولاسیون مجموعه پلاسمیدهای DNA، محافظت نسبی قابل‌مقایسه با واکسن rHVT-ND-ILT ایجاد می‌کند، اما وقتی به جوجه‌هایی داده شود که پیش‌تر به‌صورت داخل تخم‌مرغی با rHVT-ND-ILT واکسینه شده‌اند، مانع محافظت می‌شود.