پژوهشگران مؤسسه دامپروری و دامپزشکی آکادمی علوم کشاورزی و جنگلداری پکن در این مطالعه، سینتیک تکثیر و کارایی محافظتی سویه واکسنی ژن‌حذف‌شده SC9-1 بیماری مارک (MD) را در جوجه‌های عاری از عوامل بیماری‌زای خاص (SPF) که با دوزهای مختلف واکسینه شده بودند، ارزیابی کردند.
جوجه‌ها به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه در یک‌روزگی دوز بالا (۵۰۰۰ PFU) و گروه دیگر دوز پایین (۵۰۰ PFU) واکسن را دریافت کرد و یک گروه واکسینه‌نشده نیز به‌عنوان شاهد در نظر گرفته شد. تعداد نسخه‌های ویروس واکسن در طحال و نوک پرها با PCR کمّی (qPCR) در روزهای ۳، ۵، ۷، ۱۱ و ۱۴ پس از واکسیناسیون اندازه‌گیری شد. هم‌زمان، یک آزمایش چالش انجام شد که در آن جوجه‌ها در روز پنجم پس از واکسیناسیون با سویه فوق‌حاد Md5 (۱۰۰۰ PFU برای هر پرنده) چالش داده شدند و تا ۷۰ روزگی تحت نظر بودند.
نتایج آزمایش واکسیناسیون بدون چالش نشان داد تکثیر ویروس در طحال از روز سوم پس از واکسیناسیون در ۱۰۰ درصد جوجه‌ها قابل‌ردیابی بود و در روز پنجم به اوج رسید و بار ویروسی در گروه دوز بالا به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه دوز پایین بود. در نوک پرها، تکثیر ویروس تا روز پنجم در ۱۰۰ درصد جوجه‌ها قابل‌ردیابی بود و در روز هفتم به اوج رسید، اما تفاوت معنی‌داری میان دو گروه دوز مشاهده نشد.
در گروه شاهد واکسینه‌نشده، تلفات ۱۰۰ درصد بود و جراحات ماکروسکوپی و ریزبینی شاخص بیماری مارک دیده شد. در مقابل، هر دو گروه واکسینه (دوز بالا و پایین) تا پایان دوره مشاهده (۷۰ روز) بقای ۱۰۰ درصدی داشتند و هیچ نشانه بالینی یا ناهنجاری آسیب‌شناختی در آن‌ها دیده نشد. افزون بر این، واکسیناسیون با SC9-1 حتی پس از چالش با Md5، اثر نامطلوبی بر عملکرد رشد و تکامل اندام‌های اصلی ایمنی نداشت.
نتایج نشان داد دوز اولیه بالاتر واکسن SC9-1 با سطح بالاتر اوج تکثیر زودهنگام در بدن همراه است، اما دوز واکسن احتمالاً بلوغ ویروس و میزان دفع SC9-1 در بافت نوک پر را تعیین نمی‌کند. با این حال، سطح اوج تکثیر تعیین‌کننده مستقیم کارایی محافظتی نهایی نبود. نکته قابل‌توجه این‌که حتی کمترین دوز آزمایش‌شده (۵۰۰ PFU) در برابر چالش زودهنگام با یک سویه فوق‌حاد ویروس مارک، محافظت کامل ایجاد کرد. به گفته پژوهشگران، این مشاهدات به درک محافظت وابسته به دوز در واکسن‌های ژن‌حذف‌شده مارک کمک می‌کند و راهنمای راهبردهای منطقی واکسیناسیون خواهد بود.