تولید فشرده دام بهطور حیاتی به واکسیناسیون وابسته است، اما مجموعه ادجوانتهای دامپزشکی مجاز همچنان محدود است و نمکهای آلومینیوم و امولسیونهای روغن معدنی بر آن غلبه دارند که کنترل کمی بر کیفیت پاسخ فراهم میکنند و باعث واکنش در محل تزریق و ضایعات لاشه میشوند. پلیساکاریدهای طب سنتی چینی (TCM) که در اینجا TCMP نامیده میشوند، بهدلیل تنوع ساختاری، سمیت کم و تقلید از الگوهای مولکولی وابسته به پاتوژن، بهعنوان ادجوانتهای کاندید مورد توجه قرار گرفتهاند.
این مرور (دانشکده علوم دامی دانشگاه شیچانگ، چین) ابتدا TCMPهای تنظیمکننده ایمنی را بر پایه منشأ گیاهی و بخش دارویی گیاه بررسی میکند و سپس آنها را از نظر ساختاری بازتفسیر میکند: قدرت ادجوانتی بیش از آنکه به منشأ ردهشناختی گیاه وابسته باشد، با نوع اسکلت گلیکوزیدی، وزن مولکولی، شاخهداری و جانشینی همراه است. از نظر مکانیسم، فعالیت ادجوانتی یک آبشار چندلایه را درگیر میکند: فعالسازی گیرندههای شناسایی الگو (TLR2/TLR4، Dectin-1-Syk، التهابزوم NLRP3)، برنامهریزی سلولهای دندریتیک، تنظیم محور روده–ایمنی و ایمنی مخاطی، و درگیر کردن پاسخهای هومورال وابسته به سلولهای T کمکی فولیکولی و، بهطور آزمایشی و در حد فرضیه، سلولهای T حافظه مقیم بافت.
ویژگیهای اختصاصی گونهها بهعنوان سازوکارهای بالقوه و مرتبط با میزبان، و نه اثرات اثباتشده TCMP، مورد تأکید قرار گرفتهاند؛ از جمله بازقطبیسازی پیشنهادی ماکروفاژهای آلوئولی خوک با مسیر Dectin-1، فعالسازی سلولهای T γδ دارای WC1+ در نشخوارکنندگان و بافت لنفاوی وابسته به روده در طیور. این جنبهها را مدلهای موشی بهخوبی پیشبینی نمیکنند.
با این حال ارزیابی انتقادی، محدودیتهای اساسی را نشان میدهد: اثرات اغلب برای عصارههای خام با ترکیب شیمیایی نامشخص گزارش شده است، آلودگی با اندوتوکسین بهندرت رد شده، رابطه دوز–پاسخ اغلب غیریکنواخت است، مقایسه با ادجوانتهای مجاز کم است و تغییرپذیری بین دستهها تکرارپذیری را مختل میکند؛ ادعاهای ایمنی زیستی نیز عمدتاً بر مشاهدات کوتاهمدت استوار است.
انتقال به عرصه عمل به استانداردسازی فرآوردههای دارای ساختار تعریفشده، روابط ساختار–فعالیت اعتبارسنجیشده، تحویل ذرهای و مخاطی منطقی، سازگاری با DIVA و استخراج مقرونبهصرفه از نظر اقتصادی بستگی دارد. شواهد، TCMPها را ردهای ادجوانتی معرفی میکند که از نظر مکانیسمی جذاب اما از نظر تحلیلی نابالغ است و سهم آن در تولید دام بدون آنتیبیوتیک، بیش از آنکه با عصارههای زیستفعال تازه تعیین شود، با دقت تحلیلی و نظارتی تعیین خواهد شد.