لنفادنیت کازئوز یک بیماری عفونی مزمن است که زیان اقتصادی قابل‌توجهی به صنعت پرورش گوسفند و بز در سراسر جهان وارد می‌کند. این بیماری با سبب‌شناسی چندمیکروبی شامل کورینه‌باکتریوم پسودوتوبرکلوزیس، تروپرلا پیوژنز و استافیلوکوکوس اورئوس همراه است. واکسن‌های غیرفعال محافظت نسبی ایجاد می‌کنند، اما واکسن‌های زنده تخفیف‌حدت‌یافته این مزیت را دارند که هم پاسخ ایمنی هومورال و هم پاسخ ایمنی سلولی را القا می‌کنند.
پژوهشگران دانشکده مهندسی دام دانشگاه فناوری کشاورزی و جنگلداری شانشی در یانگلینگ چین در این مطالعه کوشیدند با کشت پیاپی، کاندیدهای واکسن زنده تخفیف‌حدت‌یافته برای سه عامل بیماری‌زای اصلی مرتبط با لنفادنیت کازئوز تولید کنند. سویه‌های اولیه CpS1-1 (C. pseudotuberculosis)، TpS1-1 (T. pyogenes) و SaS9-1 (S. aureus) تحت پاساژ مداوم در آزمایشگاه قرار گرفتند تا مشتقات تخفیف‌حدت‌یافته CpS1-500 (۵۰۰ پاساژ)، TpS1-260 (۲۶۰ پاساژ) و SaS9-220 (۲۲۰ پاساژ) به دست آید.
ارزیابی بیماری‌زایی در موش و بز نشان داد هر سه سویه پاساژشده در مقایسه با سویه‌های والد، حدت به‌طور معنی‌داری کمتری دارند و تشکیل آبسه موضعی، تب، کندی رشد و تلفات در آن‌ها کاهش یافته است. ایمن‌سازی با سویه‌های تخفیف‌حدت‌یافته پاسخ‌های قوی هومورال و سلولی برانگیخت که با افزایش سطح آنتی‌بادی اختصاصی و افزایش تولید IFN-γ، TNF-α و IL-12 مشخص شد.
آزمایش‌های چالش نشان داد CpS1-500 در برابر چالش با کورینه‌باکتریوم پسودوتوبرکلوزیس حاد ۸۳٫۳ درصد (۵ از ۶) محافظت ایجاد کرد، در حالی که TpS1-260 و SaS9-220 در برابر سویه‌های حاد مربوط به خود ۱۰۰ درصد (۶ از ۶) محافظت دادند.
به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها نشان می‌دهد کشت پیاپی روشی مؤثر برای تولید کاندیدهای واکسن زنده تخفیف‌حدت‌یافته علیه عوامل بیماری‌زای مرتبط با لنفادنیت کازئوز است و سویه‌های پاساژشده برای توسعه بیشتر به‌عنوان واکسن‌های زنده چندظرفیتی برای پیشگیری از این بیماری امیدوارکننده‌اند.