فراتحلیل و مرور نظام‌مند منتشرشده در Veterinary Parasitology، با شواهد تا ژوئن ۲۰۲۶، اثربخشی مداخلات واکسیناسیون علیه Theileria parva—عامل تیلریوز گاوی یا تب ساحل شرقی—را ارزیابی کرد. نویسندگان واکسیناسیون را همچنان محور مدیریت این انگل می‌دانند. این گزارش بر پایهٔ چکیدهٔ منتشرشدهٔ مقاله تهیه شده است.
دامنهٔ شواهد و ناهمگونی
از ۸۰ گزارش واجد شرایط، ۴۰ کارآزمایی تصادفی آزمایشگاهی یا میدانی وارد فراتحلیل شدند که مجموعاً ۳۹۶۱ رأس گاو را پوشش می‌دادند. میانهٔ اندازهٔ گروه شاهد ۸ و گروه واکسینه ۱۶٫۵ رأس بود. شاخص I² برابر ۹۷٫۲ درصد نشان داد تفاوت واقعی میان مطالعات در میزان حفاظت بالاست و نمودار خوشه‌ای احتمال کم‌نمایی مطالعات با اثربخشی پایین را مطرح کرد.
نوع واکسن و محدودیت‌ها
اثر کلی مداخلهٔ واکسن حدود ۵۱٫۳ درصد بر اثربخشی حفاظتی برآورد شد. واکسن‌های اسپوروزوئیت زنده بالاترین میانگین حفاظت میدانی (حدود ۸۷ درصد) و القای پاسخ‌های T و B را داشتند، اما وضعیت ناقل بودن حیوان واکسینه همچنان محدودیت است و خطر سویه‌های عبورکننده را افزایش می‌دهد. واکسن‌های مبتنی بر اسید نوکلئیک ایمنی‌زایی بالایی نشان دادند که هنوز باید به حفاظت میدانی ترجمه شود. نویسندگان بر نیاز به حداقل اطلاعات استاندارد برای کارآزمایی‌های واکسن دامپزشکی (MIVV) تأکید کردند؛ زمینه‌ای که با تجربهٔ میدانی واکسن ماگوگا در کنگو و دغدغه‌های انگل دام در زیان انگل‌های دام در ایرلند قابل مقایسه است.