التهاب مزمن لثه و دهان گربه (FCGS) و هیپرپلازی لثه بیماری‌هایی بسیار دردناک‌اند که هیچ علت یا درمان مورد پذیرش همگانی برای آن‌ها وجود ندارد. پژوهشگرانی از بریتانیا، کالیسی‌ویروس گربه (FCV) را با RT-qPCR در دو گربه خانگی نژاد Domestic Shorthair مبتلا به FCGS ردیابی کردند و آن را از سواب دهانی ۱۴ گربه پس از شیوع التهاب لثه و سندرم ضعف و مرگ بچه‌گربه‌ها (fading kitten) در یک گربه‌داری پرورشی نژادهای بریتیش شورت‌هیر و مین کون جدا کردند.
التهاب دهان از صفر (سالم) تا ۴ (FCGS) درجه‌بندی شد. نُه مورد از ۱۶ مورد التهاب لثه با FCGS مراجعه کرده بودند. میانگین درجه التهاب وقتی گربه‌ها از نظر FCV منفی شدند، به‌طور معنی‌داری از ۳٫۱ ± ۱٫۰ به ۰٫۳ ± ۰٫۵ بهبود یافت (p < 0.001). یازده گربه از ۱۶ گربه (۶۹ درصد) افزایش وزن داشتند.
گربه‌ها پس از درمان ضدویروسی با مولنوپیراویر (۱۵ گربه) و نیتازوکسانید (یک گربه) از نظر FCV منفی شدند. (نیتازوکسانید با دوز ۳۱ تا ۴۸ میلی‌گرم بر کیلوگرم هر ۲۴ ساعت به مدت ۷۰ روز نتوانست دفع FCV را در سه گربه دیگر متوقف کند.)
در مجموع ۳۸ دوره درمان، دفع FCV با دوزهای خوراکی روزانه یک‌باره مولنوپیراویر به این صورت متوقف شد: با ۲۲ تا ۳۹ میلی‌گرم بر کیلوگرم در ۵ مورد از ۱۰ مورد (۵۰ درصد)، با ۴۰ تا ۵۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم در ۱۴ مورد از ۱۶ مورد (۸۸ درصد) و با بیش از ۵۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم در ۸ مورد از ۱۲ مورد (۶۷ درصد). گربه‌های دارای عفونت تحت‌بالینی پس از ۱۴ روز درمان با مولنوپیراویر FCV منفی شدند، اما موارد التهاب لثه به درمان طولانی‌تری نیاز داشتند (p = 0.005). سه گربه از گربه‌داری دوباره آلوده شدند و بیماری‌شان عود کرد.
به گفته پژوهشگران، مولنوپیراویر با دوز ۴۰ تا ۵۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم هر ۲۴ ساعت، دفع FCV را متوقف کرد و بهبودی برخی موارد التهاب لثه را ممکن ساخت.