هرپس‌ویروس نوع ۱ گربه (FHV-1) در گربه‌ها بیماری تنفسی و چشمی ایجاد می‌کند و نهفتگی مادام‌العمر برقرار می‌کند، اما میزان تأثیر واکسیناسیون بر بیماری بالینی، دفع ویروس و پیامدهای مرتبط با نهفتگی هنوز روشن نیست. پژوهشگران آزمایشگاه کلیدی پیشگیری و کنترل بیماری‌های عفونی دام و طیور پکن، در مؤسسه دامپروری و دامپزشکی آکادمی علوم کشاورزی و جنگلداری پکن، مطالعات کنترل‌شده درون‌تنی واکسیناسیون FHV-1 در گربه‌ها را به‌طور نظام‌مند مرور کردند و پایگاه‌های PubMed، Web of Science و CNKI را از آغاز تا ۲۰ مه ۲۰۲۶ جست‌وجو کردند.
خطر سوگیری با ابزار SYRCLE و قطعیت شواهد برای پیامدهای اصلی با رویکرد GRADE ارزیابی شد. متاآنالیزهای اکتشافی با مدل اثرات تصادفی تنها زمانی انجام شد که پیامدها به اندازه کافی قابل‌مقایسه بودند. از ۳۲۷ مورد شناسایی‌شده، ۲۳ گزارش شامل ۲۰ مطالعه حیوانی مستقل (۲۵ کوهورت) وارد مرور شدند. پانزده گزارش دفع ویروس یا بار ویروسی را بررسی کرده بودند، ۲۰ گزارش ایمنی‌زایی را سنجیده بودند و یک گزارش همراه، نهفتگی و فعال‌شدن مجدد را بررسی کرده بود.
در دو مطالعه چالش قابل‌مقایسه با ۱۷ گربه واکسینه و ۹ گربه شاهد، واکسیناسیون با نشانه‌های بالینی کمتر پس از چالش همراه بود (نسبت خطر ۰٫۶۴؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد ۰٫۴۱ تا ۰٫۹۹). در یک مطالعه واکسن زنده تغییریافته تک‌ظرفیتی، امتیاز بالینی تجمعی پس از واکسیناسیون کمتر بود (اختلاف میانگین ۳۶٫۰۰- با فاصله اطمینان ۹۵ درصد ۵۷٫۲۵- تا ۱۴٫۷۵-) و شاخص g هجز ۱٫۹۰- (فاصله اطمینان ۹۵ درصد ۳٫۵۲- تا ۰٫۲۷-) بود.
برآوردها برای تب، خروج از مطالعه به دلیل بیماری و عطسه پس از واکسیناسیون دقیق نبودند. بیشتر مطالعات ویروس‌شناختی کاهش دفع ویروس یا بار ویروسی پس از واکسیناسیون را گزارش کرده بودند، اما ناهمگونی روش‌های سنجش، تعریف پیامدها و بازه‌های مشاهده، ترکیب قابل‌اتکای داده‌ها را ناممکن کرد. پاسخ‌های آنتی‌بادی را نیز نمی‌شد مستقیماً با محافظت بالینی برابر دانست.
به گفته پژوهشگران، در مجموع واکسیناسیون FHV-1 ممکن است بیماری بالینی پس از چالش را تخفیف دهد، در حالی که شواهد درباره اثر آن بر دفع ویروس، واکنش‌های پس از واکسیناسیون، نهفتگی و فعال‌شدن مجدد همچنان محدود یا ناهمسو است.