هدف این پژوهش، تعیین اثر پروتکل‌های مختلف بیهوشی بر فارماکوکینتیک تولفنامیک اسید در گربه‌های تحت جراحی اوواریوهیسترکتومی (برداشتن تخمدان و رحم) بود. این مطالعه را پژوهشگران گروه فارماکولوژی و سم‌شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه سیرت ترکیه و همکاران انجام دادند.
دوازده گربه تحت جراحی اوواریوهیسترکتومی در این پژوهش شرکت داشتند. گربه‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه برابر تقسیم شدند: یک گروه (۶ گربه) بیهوشی زایلازین-کتامین و گروه دیگر (۶ گربه) بیهوشی پروپوفول-ایزوفلوران دریافت کردند. در هر دو گروه، تولفنامیک اسید با دوز ۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم، ۳۰ دقیقه پیش از جراحی به‌صورت زیرجلدی تجویز شد. نمونه‌های پلاسما با کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا و آشکارساز فرابنفش (HPLC-UV) از نظر تولفنامیک اسید تحلیل شدند.
نیمه‌عمر حذف نهایی (t1/2λz)، سطح زیر منحنی (AUC0-last)، حداکثر غلظت پلاسمایی (Cmax) و زمان رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی (Tmax) پس از بیهوشی زایلازین-کتامین به ترتیب ۳٫۳۰ ساعت، ۴۲٫۱۷ ساعت×میکروگرم بر میلی‌لیتر، ۶٫۳۴ میکروگرم بر میلی‌لیتر و ۲ ساعت تعیین شد. تولفنامیک اسید در گروه بیهوشی پروپوفول-ایزوفلوران، t1/2λz و Tmax کوتاه‌تر اما Cmax بیشتری نسبت به گروه زایلازین-کتامین نشان داد. با این حال، AUC0-last در هر دو گروه بیهوشی مشابه بود.
به گفته پژوهشگران، این نتایج نشان داد فارماکوکینتیک تولفنامیک اسید ممکن است بسته به پروتکل بیهوشی مورد استفاده در اوواریوهیسترکتومی تغییر کند. با این حال، ارزیابی اثربخشی تولفنامیک اسید در گربه‌ها تحت هر دو رژیم بیهوشی ضروری است.