سالمونلا یک عامل بیماری‌زای مهم مشترک بین انسان و دام است و تولید دام و سلامت عمومی را به‌طور جدی تهدید می‌کند. انروفلوکساسین به‌دلیل ویژگی‌های مطلوب فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک، به‌طور گسترده برای درمان عفونت‌های گوارشی مرغ به کار می‌رود. با این حال، افزایش شیوع کاهش حساسیت به این دارو به نگرانی فزاینده‌ای تبدیل شده است.
هدف این مطالعه تعیین نقاط شکست حساسیت انروفلوکساسین برای سالمونلاهای جدا‌شده از مرغ و بهینه‌سازی رژیم دارویی متناظر با آن بود. حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) انروفلوکساسین برای ۱۸۷ جدایه سالمونلا بر پایه دستورالعمل‌های CLSI تعیین شد و برش اپیدمیولوژیک (COWT) برابر ۴ میکروگرم بر میلی‌لیتر به‌دست آمد.
سپس یک مدل فارماکوکینتیک جمعیتی (POP-PK) با استفاده از داده‌های برگرفته از منابع علمی ساخته شد و برای برآورد اهداف فارماکودینامیک، شبیه‌سازی مونت‌کارلو انجام گرفت. برش فارماکودینامیک مبتنی بر پلاسما (COPD) با مدل‌سازی POP-PK برابر ۰٫۱۲۵ میکروگرم بر میلی‌لیتر و با شبیه‌سازی مونت‌کارلو برابر ۰٫۲۵ میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شد، در حالی که COPD مبتنی بر محتوای سکوم ۸ میکروگرم بر میلی‌لیتر بود.
مطالعات اثربخشی بالینی، برش بالینی (COCL) را ۱ میکروگرم بر میلی‌لیتر نشان دادند. بر این اساس، نقاط شکست نهایی حساسیت انروفلوکساسین برای سالمونلای جدا‌شده از مرغ، ۴ میکروگرم بر میلی‌لیتر برای پلاسما و ۱ میکروگرم بر میلی‌لیتر برای محتوای سکوم تعیین شد.
برای دستیابی به پاک‌سازی مؤثر باکتری و کاهش خطر ایجاد مقاومت، رژیم دارویی بهینه ۴٫۲۵ تا ۴٫۷۷ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به‌صورت خوراکی، دو بار در روز و به مدت سه روز متوالی پیشنهاد شده است.
به گفته پژوهشگران، این مطالعه نخستین مجموعه جامع نقاط شکست انروفلوکساسین ویژه سالمونلای مرغ در چین است که داده‌های میکروب‌شناختی، فارماکوکینتیک–فارماکودینامیک و بالینی را یکپارچه می‌کند. نقاط شکست و رژیم دارویی پیشنهادی، ابزاری عملی برای پایش مقاومت و راهنمای مصرف آنتی‌میکروبیال مبتنی بر شواهد در طیور است و می‌تواند به‌عنوان مرجعی روش‌شناختی برای تعیین نقاط شکست دامپزشکی ملی به کار رود و از تلاش‌های جهانی برای مقابله با مقاومت ضدمیکروبی پشتیبانی کند.