مجلهٔ Poultry Science مقاله‌ای با عنوان «شیوع بالای اشرشیاکلی مقاوم به چنددارو در محیط طیور، مخاطره‌های نوظهور One Health را برجسته می‌کند» منتشر کرده است. مشخصات کتابشناختی از رکورد PubMed به شناسهٔ ۴۳۰۰۸۴۸۰ و DOI 10.1016/j.psj.2026.108052 به‌دست آمده است؛ مقاله در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ پذیرفته، در ۳۰ اکتبر به‌صورت پیش‌ازچاپ آمده و در ۱۰ نوامبر در PubMed نمایه شده است. نویسندگان به مدرسهٔ علوم زیستی کاربردی عطاالرحمن در دانشگاه علوم و فناوری ملی اسلام‌آباد و مرکز مرجع اشرشیاکلی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا وابسته‌اند. متن کامل ناشر در این نوبت در دسترس نبود و گزارش حاضر ترجمهٔ کامل چکیدهٔ PubMed است. چکیده تعداد کل جدایه‌ها و کشور محل نمونه‌برداری را ذکر نکرده و این جزئیات در گزارش حاضر ساخته نشده است.

اعتبار تصویر: چهار مرغ و خروس رنگارنگ در فضای باز — Pexels، عکس ۱۷۶۹۲۷۹ (عکاس Engin Akyurt؛ مجوز رایگان Pexels). تصویر تزئینی است و به فارم یا مطالعهٔ موضوع خبر مربوط نیست.

مقاومت فنوتیپی و ژن‌ها

هدف مطالعه، ارزیابی نمایهٔ مقاومت ضدمیکروبی، توان بیماری‌زایی و توصیف ژنتیکی جدایه‌های اشرشیاکلی محیط پرورش طیور بوده است. مقاومت فنوتیپی با روش انتشار دیسک کربی-باوئر در برابر ۲۷ آنتی‌بیوتیک رایج سنجیده شد و گروه‌های فیلوژنتیک و ژن‌های مرتبط با بیماری‌زایی با PCR چندگانه تعیین شد. به‌نوشتهٔ چکیده، ۸۹٫۳ درصد جدایه‌ها شاخص مقاومت چندآنتی‌بیوتیکی (MAR index) بزرگ‌تر از ۰٫۲ داشتند و ۹۸٫۳ درصد مقاوم به چنددارو بودند؛ بالاترین مقاومت در برابر ماکرولید، پنی‌سیلین، تتراسایکلین و فلوروکینولون مشاهده شد. مقاومت به کولیستین در آزمون MIC در ۱۹٫۳ درصد جدایه‌ها دیده شد و ۱۵ درصد ژن mcr-1 داشتند. با وجود مصرف محدود برخی داروها در طیور، مقاومت به فلوروکینولون‌ها، سفالوسپورین‌ها و کارباپنم‌ها مشهود دانسته شده و با تولید بتالاکتاماز وسیع‌طیف در ۴۱ درصد جدایه‌ها مرتبط شده است؛ blaTEM یا blaCTX در ۴۳٫۳ درصد جدایه‌ها شناسایی شد.

بیماری‌زایی، فیلوگروه و محدودیت تعمیم

حدود ۲۰٫۳ درصد جدایه‌ها به کمپلمان سرم مقاوم بودند و رشد در ادرار انسان در ۳۹ درصد جدایه‌ها مشاهده شد. شایع‌ترین فیلوگروه B1 (۵۱ درصد) و سپس A (۴۶٫۳ درصد)، D (۱٫۷ درصد) و B2 (۱ درصد) بود؛ هرچند B2 و D کمتر بودند، شیوع مقاومت ضدمیکروبی در این فیلوگروه‌ها بالاتر گزارش شده است. افزون بر fimH، فراوانی بالای ژن‌های iss و traT و ژن‌های omp آمده است. نویسندگان نتیجه گرفته‌اند که محیط پرورش طیور ممکن است مخزن مهمی برای اشرشیاکلی مقاوم به چنددارو باشد و بر ضرورت مقررات مصرف مناسب آنتی‌بیوتیک و محرک‌های رشد در حیوانات مولد غذا تأکید کرده‌اند. چون شمار دقیق نمونه‌ها و جغرافیای نمونه‌برداری در چکیده نیامده، تعمیم این درصدها به کل صنعت طیور یا به ایران روا نیست. این مطالعه توصیهٔ درمانی برای ایران نیست. زمینهٔ مقاومت در طیور، از جمله سالمونلا طیور بنگال غربی: شیوع و مقاومت، پپتید SET-M33 روی جدایه‌های مقاوم طیور و مقاومت انتروکوک‌ها: اثر کاهش آنتی‌بیوتیک در مرغداری کانادا در دارواک آمده است.

تحلیل کوتاه

چکیده درصدهای بالایی از مقاومت چنددارویی و شاخص مقاومت چندآنتی‌بیوتیکی را گزارش کرده، اما تعداد کل جدایه‌ها و کشور محل نمونه‌برداری را ذکر نکرده است؛ این ارقام نباید به کل صنعت طیور یا به ایران تعمیم داده شود. مقاومت به کولیستین در آزمون MIC حدود ۱۹٫۳ درصد و حضور ژن mcr-1 در ۱۵ درصد جدایه‌ها آمده و از مقاومت فنوتیپی نباید لزوماً حضور ژن را نتیجه گرفت. نویسندگان محیط پرورش طیور را مخزن بالقوهٔ اشرشیاکلی مقاوم در چارچوب One Health دانسته‌اند. پیام عملی همان مصرف مسئولانهٔ آنتی‌بیوتیک و پایش مقاومت است، نه یک رژیم درمانی مشخص.