داروهای ضدمیکروبی در تولیدات دامی به‌طور گسترده برای درمان، پیشگیری و کنترل بیماری‌های عفونی به کار می‌روند، اما مصرف آن‌ها یکی از محرک‌های اصلی مقاومت ضدمیکروبی است. صنعت طیور کانادا در واکنش به این تهدید، راهبردی سه‌مرحله‌ای برای کاهش مصرف ضدمیکروب‌ها اجرا کرده است. مطالعه‌ای تازه نشان می‌دهد این راهبرد با کاهش درصد مقاومت در انتروکوک‌های جداشده از مرغ‌های گوشتی همراه بوده است.
چرا انتروکوک‌ها؟
انتروکوک‌ها ساکنان همیشگی دستگاه گوارش حیوانات هستند و به دلیل توانایی کسب مقاومت ضدمیکروبی، ارگانیسم‌های نگهبان مهمی در برنامه‌های پایش مقاومت به شمار می‌روند.
روش مطالعه
پژوهشگران ارتباط میان شیوه‌های مدیریت مزرعه، از جمله مصرف ضدمیکروب‌ها، و مقاومت در انتروکوک‌های جداشده از مرغ‌های گوشتی را بررسی کردند. داده‌های مدیریتی با پرسش‌نامه‌های استاندارد جمع‌آوری و نمونه‌های مدفوع در بازدید از مزارع گرفته شد. الگوی مقاومت فنوتیپی ۶۲۳ جدایه از ۴۱۹ گله در پنج استان کانادا و طی یک دورهٔ چهارساله با آزمون حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) تعیین شد. ارتباط مقاومت با عواملی مانند مصرف ضدمیکروب، استان، سال، نژاد، تراکم گله، فاصلهٔ خالی‌ماندن سالن بین دوره‌ها و شیوه‌های بهداشتی با مدل‌های خطی تعمیم‌یافتهٔ آمیخته ارزیابی شد.
نتایج
مصرف آویلامایسین به‌طور معناداری با مقاومت به آویلامایسین در هر دو گونهٔ انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم مرتبط بود. همچنین تفاوت‌های استانی و زمانی در مقاومت به برخی داروها مشاهده شد و پس از اجرای راهبرد سه‌مرحله‌ای، کاهش چشمگیری در جدایه‌های مقاوم به ضدمیکروب‌های گروه II و III طبقه‌بندی ادارهٔ داروهای دامپزشکی کانادا دیده شد.
جمع‌بندی
نویسندگان نتیجه می‌گیرند که راهبردهای هدفمند کاهش مصرف ضدمیکروب با کاهش درصد مقاومت در انتروکوک‌های مرغ‌های گوشتی کانادا همراه بوده است. این یافته‌ها برای سیاست‌گذاری مصرف آنتی‌بیوتیک در صنعت طیور اهمیت دارد. برای مقایسه، گزارش‌های دوز کم انروفلوکساسین و مقاومت در رودهٔ مرغ، دوز ناقص آنتی‌بیوتیک و مقاومت ای‌کولای در فیلیپین و مقاومت پایدار به کولیستین در مزارع خوک تایلند را ببینید.