پژوهشی تازه در مجلهٔ Journal of Animal Science نشان داد افزودن لوبابگرون (با نام تجاری Experior) به جیرهٔ گاوهای نر پرواری آنگوس، تجزیهٔ پروتئین عضلهٔ اسکلتی و حجم کل ادرار را کاهش داد و سطح مقطع عضلهٔ راسته را افزایش داد، بی‌آنکه بر تعادل نیتروژن یا متابولیسم گلوکز اثر معناداری بگذارد. این گزارش بر پایهٔ چکیدهٔ منتشرشدهٔ مقاله تهیه شده است.
لوبابگرون چیست؟
لوبابگرون یک تعدیل‌کنندهٔ گیرنده‌های بتاآدرنرژیک است. به نوشتهٔ پژوهشگران، این ماده نخستین فرآورده‌ای است که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) آن را برای کاهش انتشار گاز آمونیاک به ازای هر کیلوگرم وزن زنده و وزن لاشهٔ گرم در گاوهای نر و تلیسه‌های گوشتی پرواربندی‌شده در محیط بسته برای کشتار تأیید کرده است. با این حال، به گفتهٔ نویسندگان، اطلاعات دربارهٔ اثر آن بر ابقای نیتروژن، چرخهٔ پروتئین عضله و متابولیسم گلوکز در گاو گوشتی محدود بوده است. این تأیید مربوط به کاربرد مشخص در آمریکاست و به معنای مجوز این فرآورده در کشورهای دیگر نیست.
طراحی مطالعه
پژوهشگران دانشگاه ایالتی کلرادو، با مشارکت پژوهشگران شرکت الانکو (سازندهٔ فرآورده)، ۱۶ رأس گاو نر آنگوس با میانگین وزن اولیهٔ ۵۵۳ کیلوگرم را در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی بررسی کردند. دام‌ها به‌صورت انفرادی در آغل‌های روباز با کف خاکی نگهداری شدند و جیره‌ای بر پایهٔ ذرت پرک‌شده با بخار به‌صورت آزاد دریافت کردند. گروه شاهد بدون بتالیگاند ماند و گروه آزمایشی در ۹۱ روز پایانی پرواربندی، ۳٫۲ گرم Experior به ازای هر تُن ماده خشک دریافت کرد. آزمون تحمل گلوکز دو بار انجام شد و کل مدفوع و ادرار به مدت ۵ روز جمع‌آوری شد. دام‌ها در روز ۹۶، پس از ۴ روز دورهٔ قطع مصرف، در کشتارگاه بازرسی‌شده کشتار شدند.
یافته‌های اصلی
وزن اولیه و نهایی، مصرف ماده خشک، افزایش وزن روزانه و بازده خوراک میان دو گروه تفاوت معناداری نداشت. تجزیهٔ عضلهٔ اسکلتی و نرخ شکست پروتئین در گروه لوبابگرون کاهش یافت. غلظت گلوکز، انسولین و اسیدهای چرب غیراستریفیه در آزمون تحمل گلوکز تحت تأثیر تیمار قرار نگرفت. جذب و ابقای ظاهری نیتروژن تفاوتی نداشت، اما حجم کل ادرار در گروه لوبابگرون کمتر بود. سطح مقطع عضلهٔ راسته در این گروه بیشتر بود و درجهٔ بازده لاشه در گروه شاهد تمایل به بالاتر بودن داشت.
آمونیاک محاسبه‌شده، نه اندازه‌گیری‌شده
گاوهای دریافت‌کنندهٔ لوبابگرون ۹٫۲۱ درصد کاهش در «انتشار تجمعی محاسبه‌شدهٔ گاز آمونیاک» نسبت به گروه شاهد داشتند. این عدد برآوردی محاسباتی است و بر اساس آنچه در چکیده آمده، انتشار گاز مستقیماً در هوا اندازه‌گیری نشده است؛ چکیده جزئیات روش محاسبه را نیز ارائه نمی‌کند. همچنین مطالعه روی تعداد کمی دام و در یک مرکز انجام شده و پیامدهای آن، یعنی چرخهٔ پروتئین، دفع ادرار و صفات لاشه در شرایط آزمایشی، را نباید به معنای عملکرد قطعی در همهٔ نظام‌های پرواربندی دانست. پایش سلامت و مدیریت دارویی در گاوهای پرواری، مانند آنچه در گزارش متافیلاکسی گاو پرواری آمد، بخشی از همین زنجیرهٔ تصمیم‌گیری است.
نویسندگان نتیجه گرفتند که مکمل لوبابگرون چرخهٔ پروتئین عضله را کاهش داد، سطح مقطع عضلهٔ راسته را بهبود بخشید و دفع کل ادرار را در گاوهای پرواری کم کرد، بدون آنکه تعادل نیتروژن تغییر کند. ارزیابی کاربرد چنین افزودنی‌هایی در هر کشور به چارچوب مقرراتی همان کشور بستگی دارد؛ موضوعی که در کنار برنامه‌های سلامت گله، از جمله واکسیناسیون بیماری‌های تنفسی گوساله، در مدیریت پرواربندی اهمیت دارد.