مطالعهای در مجلهٔ Translational Animal Science اثر سه داروی متافیلاکتیک رایج—فلورفنیکل، سفتیوفور و تولاترومایسین—را بر شیوع باکتریهای خانوادهٔ Pasteurellaceae در بینی گاوهای پرواری در طول کل دورهٔ پروار بررسی کرد. سه عامل از چهار باکتری اصلی بیماری تنفسی گاو (BRD)، یعنی مانهایمیا همولیتیکا، پاستورلا مولتوسیدا و هیستوفیلوس سومنی، عضو این خانوادهاند و BRD از علل اصلی بیماری و تلفات در پرواربندی است.
طراحی مطالعه و دوزها
۲۴۶ رأس گوسالهٔ نر پرخطر به مرکز پژوهشی برنت دانشگاه تگزاس تک منتقل شدند و طی ۲۴ ساعت پس از ورود علیه ویروسهای تنفسی (IBR، BVD تیپ ۱ و ۲، PI3 و BRSV)، کلستریدیومها و مایکوپلاسما بوویس واکسینه شدند و ایورمکتین پور-آن گرفتند. روز بعد بهطور تصادفی یکی از چهار تیمار را دریافت کردند: سرم فیزیولوژی (شاهد)، فلورفنیکل ۴۰ میلیگرم بر کیلوگرم زیرجلدی، سفتیوفور ۶٫۶ میلیگرم بر کیلوگرم زیرجلدی در پشت گوش، یا تولاترومایسین ۲٫۵ میلیگرم بر کیلوگرم زیرجلدی. سوآب عمیق بینی در ورود، روز ۳۰ و پایان دورهٔ پروار (حدود ۲۴۵ روز) گرفته شد و جدایهها با کشت و MALDI-TOF شناسایی شدند.
یافتهها در طول دوره
در مجموع ۷۲۳ جداسازی ثبت شد که ۴۲٫۶ درصد Pasteurellaceae و ۲۴٫۵ درصد موراکسلا بود. مثبت بودن Pasteurellaceae در ورود با احتمال درمان بعدی BRD ارتباط معناداری نداشت (۳۶٫۵ در برابر ۴۰٫۶ درصد). اثر کلی متافیلاکسی معنادار بود (P<۰٫۰۱)، اما بر موراکسلا اثری دیده نشد. در روز ۳۰ میان گروهها تفاوت معناداری در Pasteurellaceae نبود و شیوع در گروه شاهد و تولاترومایسین افزایش یافت. در پایان دوره، تولاترومایسین (۲۸ درصد) و فلورفنیکل (۳۲ درصد) کمترین شیوع Pasteurellaceae را داشتند، در حالی که این رقم در سفتیوفور ۵۲ و در شاهد ۴۵ درصد بود؛ نمونههای بدون جداسازی باکتری بیماریزا نیز در تولاترومایسین (۵۹ درصد) و فلورفنیکل (۵۳ درصد) بیشتر از سفتیوفور (۳۲ درصد) بود.
پیام برای مدیریت پرواربندی
نویسندگان نتیجه گرفتند مصرف متافیلاکتیک تولاترومایسین و فلورفنیکل کاهش پایداری در Pasteurellaceae بینی تا پایان پروار ایجاد میکند، اما داروها اثر یکسانی ندارند و پژوهشهای آینده باید کمّیسازی پاتوژن و تحلیل میکروبیوم را هم بسنجند تا پیامد آن برای مقاومت ضدمیکروبی روشنتر شود؛ موضوعی مرتبط با مصرف منطقی آنتیبیوتیک دام و الگوهای مقاومت ضدمیکروبی در دامهای مولد.