مجلهٔ «Frontiers in Veterinary Science» در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ مقاله‌ای پژوهشی با عنوان «پیوند میکروبیوتای مدفوع اسب به سگ، به‌عنوان درمانی نو و الهام‌گرفته از طبیعت برای آنتروپاتی مزمن بی‌پاسخ در سگ» منتشر کرده است. مبنای این گزارش متن کامل مقالهٔ دسترسی باز با DOI 10.3389/fvets.2026.1986705 است که با مجوز Creative Commons Attribution (CC BY) منتشر شده است. نویسندگان Daniel Scicchitano و همکاران‌اند و نویسندهٔ مسئول Marco Candela از دانشگاه بولونیا است. برخلاف بسیاری از گزارش‌های این مجموعه، متن کامل مقاله در این نوبت در دسترس بود و اعداد و یافته‌ها از همان متن استخراج شده است، نه فقط از یک چکیده.

اعتبار تصویر: سگ کورگی روی شن ساحل — Pexels، عکس ۱۶۴۱۸۶ (مجوز رایگان Pexels). تصویر تزئینی است و به سگ یا اهداکنندهٔ همین مطالعه مربوط نیست.

طرح مطالعه و یافته‌های بالینی

نویسندگان می‌نویسند آنتروپاتی مزمن سگ اغلب با اختلال میکروبیوتای روده همراه است و پیوند میکروبیوتای مدفوع به‌عنوان رویکردی برای تنظیم میکروبیوتا مطرح شده است. در این مطالعه، پیامدهای بالینی و اثر بر میکروبیوتای رودهٔ نوعی پیوند بین‌گونه‌ای از اسب به سگ در ۲۰ سگ مبتلا به آنتروپاتی مزمن ارزیابی شد. پاسخ بالینی با شاخص فعالیت بالینی آنتروپاتی مزمن سگ (CCECAI) در روز ۳۰ و حدود یک سال پس از درمان سنجیده شد. ترکیب میکروبیوتا با توالی‌یابی ژن ۱۶S rRNA مشخص و با سگ‌های مرجع سالم و اهداکنندهٔ اسبی مقایسه شد. در خط پایه، سگ‌های مبتلا تنوع میکروبی کمتر و تفاوت ترکیبی مشخص نسبت به سگ‌های سالم داشتند؛ کاهش آرایه‌های مرتبط با سلامت از جمله اعضای Oscillospirales، Limosilactobacillus، Collinsella و مجموعهٔ Peptoclostridium، و غنی‌شدن Escherichia-Shigella گزارش شد. پس از پیوند، ۱۳ از ۲۰ سگ (۶۵ درصد) در روز ۳۰ پاسخ بالینی مثبت داشتند، ۱۶ از ۲۰ (۸۰ درصد) به‌عنوان پاسخ‌دهندهٔ طولانی‌مدت طبقه‌بندی شدند و ۱۳ از ۲۰ (۶۵ درصد) در یک سال به بهبودی بالینی رسیدند.

یافته‌های میکروبی، سازوکار پیشنهادی و محدودیت شواهد

در روز ۳۰، تغییر معنی‌دار سراسری در تنوع آلفا یا بتا مشاهده نشد؛ با این حال، نمایش ترتیبی نشان‌دهندهٔ جابه‌جایی نمایه‌های پس از درمان به‌سوی پیکربندی مرجع سالم بود و تغییرهای آرایه‌ای با احیای نسبی میکروبیوتا سازگار دانسته شد، از جمله افزایش فراوانی نسبی ASVهای مرتبط با Peptoclostridium (از جمله موارد منتسب احتمالی به Peptoacetobacter hiranonis) و روند غنی‌شدن Holdemanella و Turicibacter. تحلیل اشتراک ASV ماندگاری بسیار اندک ریزجانداران منشأگرفته از اسب را در سگ‌های گیرنده نشان داد. تحلیل پیش‌بین چندلایه، Holdemanella و Parabacteroides خط پایه را نشانگرهای احتمالی پاسخ مطلوب، و Clostridium، Corynebacterium، Enterococcus و Romboutsia را مرتبط با پیامد ضعیف‌تر معرفی کرد. نویسندگان از ارزیابی بیشتر این پیوند بین‌گونه‌ای به‌عنوان راهبرد درمانی حمایت می‌کنند و سازوکار غالب را تحریک زیستی میکروبیوتای مقیم می‌دانند. مطالعه روی ۲۰ سگ انجام شده و درمان استاندارد یا فرآوردهٔ دارای مجوز نیست. این خبر مجوز یا توصیهٔ اجرا در ایران نیست. زمینهٔ آنتروپاتی و درمان سگ، از جمله آنتروپاتی التهابی سگ: مقایسه درمان‌های گام‌به‌گام، پپتیدهای ضدمیکروبی: پژوهش سگ و گربه و پره‌گابالین: اثر محدود بر درد استئوآرتریت سگ‌های کار در دارواک آمده است.

تحلیل کوتاه

این مطالعه روی ۲۰ سگ انجام شده و با وجود پاسخ بالینی در ۶۵ درصد در روز ۳۰ و طبقه‌بندی ۸۰ درصد به‌عنوان پاسخ‌دهندهٔ طولانی‌مدت، نباید آن را درمان استاندارد یا جایگزین رژیم‌های موجود دانست. در روز ۳۰ تغییر معنی‌دار سراسری در تنوع آلفا و بتا دیده نشد و نویسندگان سازوکار را عمدتاً تحریک زیستی میکروبیوتای مقیم سگ می‌دانند، نه کلونیزاسیون پایدار میکروب‌های اسب. نشانگرهای پیش‌بین ذکرشده نیازمند تأیید در مجموعه‌های بزرگ‌ترند. این روش در ایران مجوز یا پروتکل مصوب ندارد و اجرای بین‌گونه‌ای نیازمند ملاحظات ایمنی، انتخاب اهداکننده و پایش بالینی است.