یک مرور مقدماتی پیشین نشان می‌دهد دامپزشکان از امولسیون چربی داخل‌وریدی (ILE) برای درمان حیوانات مسموم، به‌ویژه حیوانات در معرض ترکیبات احتمالاً نوروتوکسیک، استفاده می‌کنند. فایده ILE در این موارد همچنان نامشخص است. پژوهشگران یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل پس‌هوک درباره کاربرد ILE در مسمومیت‌های غیرناشی از داروهای بی‌حسی موضعی، در مدل‌های حیوانی تجربی نوروتوکسیکوز و بقا انجام دادند. خطر نسبی مرگ‌ومیر با مدل اثرات تصادفی ارزیابی شد. پیامدهای عصبی، شامل آسیب‌شناسی عصبی، نشانه‌های عصبی، رفتار و بهبود از بیهوشی، به‌صورت کیفی بررسی شد.
از ۳۹۳۷ مرجع غربال‌شده، ۳۸ مطالعه معیارهای ورود را داشتند. در فراتحلیل کلی با درنظرگرفتن همه سموم و گونه‌های جانوری، درمان ILE با خطر کمتر مرگ همراه بود (RR = ۰٫۶۷؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰٫۴۸ تا ۰٫۹۳؛ p = ۰٫۰۰۷). سوگیری انتشار احتمالی شناسایی شد (آزمون Egger، p = ۰٫۰۰۵) و ناهمگنی بین مطالعات زیاد بود (I² = ۷۴٫۵ درصد). در تحلیل زیرگروهی با کنارگذاشتن مطالعات روی خوک، درمان ILE با کاهش مرگ‌ومیر همراه بود (RR = ۰٫۵۲؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰٫۳۳ تا ۰٫۸۲؛ p = ۰٫۰۰۵)؛ اما سوگیری انتشار احتمالی و ناهمگنی زیاد وجود داشت.
ارزیابی کیفی پیامدهای عصبی، نتایج ناهمگن، گزارش‌دهی ناقص مطالعات که در چند حوزه خطر سوگیری ایجاد می‌کرد، و حجم نمونه‌های کوچک را نشان داد. فراتحلیل اکتشافی ILE کاهش مرگ‌ومیر را نشان داد. نتایج با ناهمگنی زیاد، سوگیری انتشار احتمالی، محدودیت‌های روش‌شناختی و قطعیت بسیار پایین شواهد مشخص می‌شد. مطالعات بالینی کنترل‌شده بزرگ‌تر و با توان کافی در بیماران دامپزشکی که به‌طور طبیعی مسموم شده‌اند لازم است.