پیشرفت‌های سریع در درمان‌های ضدویروسی، زیست‌داروهای هدفمند، داروهای RNA و دامپزشکی دقیق، فرصت‌های علمی بی‌سابقه‌ای برای مراقبت‌های دامپزشکی پدید آورده است؛ با این حال تبدیل این نوآوری‌ها به فرآورده‌های دامپزشکی تأییدشده به‌طور نامتناسبی کند است.
این مرور (دانشکده دامپزشکی دانشگاه ملی چونگبوک، کره جنوبی) با چارچوب علم نظارتی مقایسه‌ای، عوامل نظارتی و اقتصادی این شکاف نوآوری را در چهار حوزه قضایی بررسی می‌کند: FDA-CVM (آمریکا)، EMA-CVMP (اتحادیه اروپا)، PMDA/MAFF (ژاپن) و APVMA (استرالیا). همچنین ابزارهای مشوق موجود را مقایسه می‌کند و شکاف‌های نظارتی میان آن‌ها را مشخص می‌کند.
دو مطالعه موردی، یعنی GS-441524 برای پریتونیت عفونی گربه (FIP) و داروهای درمانی استئوسارکوم سگ، نشان می‌دهند که نبود مسیرهای پیشگام (breakthrough)، محدودیت‌ها در تبدیل عملی صلاحیت «مصارف کم/گونه‌های کم‌اهمیت» (MUMS) و موانع حل‌نشده مالکیت فکری چگونه می‌توانند سرمایه‌گذاری در توسعه دارو را کاهش دهند. تحلیل چندحوزه‌ای نشان می‌دهد این شکاف نوآوری در حوزه‌های بررسی‌شده مشهود است و با تفاوت در دسترس‌بودن و قدرت مشوق‌های نظارتی سازگار است، هرچند عوامل علمی و بازار نیز احتمالاً نقش دارند.
اصلاحات سیاستی پیشنهادی شامل «تعیین داروی پیشگام دامپزشکی» (Veterinary Breakthrough Drug Designation)، «تعیین نوآوری یک سلامت» (One Health Innovation Designation) همراه با انحصار تقویت‌شده، مسیرهای نظارتی تطبیقی و تقویت هماهنگ‌سازی VICH است. افزون بر این، آمادگی نظارتی برای درمان‌های پیشرفته دامپزشکی، از جمله ژن‌درمانی، واکسن‌های مبتنی بر mRNA و فرآورده‌های سلولی، به‌عنوان مرزی حیاتی بررسی می‌شود. این تحلیل نقش علم نظارتی را در تبدیل درمان‌های نوظهور دامپزشکی به عمل بالینی در چارچوب «یک سلامت» برجسته می‌کند.