تولید فشردهٔ دامهای غذایی بهدلیل مقاومت روزافزون عوامل بیماریزای دامی به آنتیبیوتیکها در معرض خطر است و زمان آن رسیده که به جایگزینها فکر شود. کوکتلهای باکتریوفاژ، که از چند فاژ با دامنهٔ میزبانی و الگوی مقاومت متفاوت ساخته میشوند، رویکرد زیستی تازه و امیدوارکنندهایاند. اما موانع فیزیکیشیمیایی مهمی در بدن دام و هنگام فرآوری خوراک وجود دارد که اثر باکتریکشی امیدبخش آزمایشگاهی را به اثر درمانی پایدار در بدن تبدیل نمیکند.
مقالهٔ مروری، این موانع بههمپیوسته را بررسی میکند: اسیدیته معده، هضم آنزیمی، نمکهای صفراوی، تنش گرمایی هنگام پلتکردن خوراک و نوسانهای اسمزی؛ همگی به نابودی عیار فاژهای خوراکی کمک میکنند.
نویسندگان فناوریهای فرمولاسیون را هم مرور میکنند: خشککردن انجمادی، خشککردن پاششی و کپسولهسازی با آلژینات، کیتوزان، نانوذرات چربی و هیدروژل برای محافظت از فاژها در برابر این شرایط مخرب. مقایسهٔ راههای مصرف خوراکی، تزریقی، داخل پستانی و آئروسل نشان میدهد هر راه، اولویتهای متفاوتی برای نیازهای زیستدارویی ایجاد میکند.
بررسی انتقادی نتایج درمانی در طیور، خوک، نشخوارکنندگان و آبزیپروری نشان داده فرمولهایی که برای فیزیولوژی گوارش گونهٔ هدف بهینه شدهاند میتوانند بار باکتری هدف و مرگومیر را بهطور معناداری کم کنند؛ اما شکستها اغلب وقتی رخ میدهد که دادههای پایداری آزمایشگاهی با درک پارامترهای فارماکوکینتیک پشتیبانی نشده باشد.
در نشخوارکنندگان، میان موفقیت کپسولهسازی مقاوم به اسید در تکمعدهایها و ناتوانی همان روشها در نشخوارکنندگان تفاوت چشمگیری دیده میشود، چون فاژها پیش از موعد آزاد میشوند و میکروبیوم پیشمعده آنها را غیرفعال میکند.
مقاله بر نیاز به آزمونهای استاندارد عیار فاژ در آزمایشگاههای مختلف، فرایندهای مقرراتی روشن و مدلهای فارماکوکینتیک/فارماکودینامیک مبتنی بر فیزیولوژی تأکید میکند که بتوانند پویایی زمانی و مکانی برهمکنش فاژ و باکتری را در بدن پیشبینی کنند. این جمعبندی نقشهٔ راهی برای طراحی منطقی فرآوردههای کوکتل فاژی است که بتوانند بهطور قابلاعتماد وابستگی به آنتیبیوتیک را در دامپزشکی کم کنند.
مقاومت آنتیبیوتیکی و جایگزینهای آن در دارواک هم موضوع چند مطلب بوده است: دوز ناقص آنتیبیوتیک و مقاومت ایکولای در فیلیپین، نقاط شکست حساسیت سالمونلا به انروفلوکساسین در مرغ و تقویت واکسن خوراکی نانوذرهای با کیتوزان.