هدف این مطالعهٔ آزمایشگاهی آن بود که بررسی کند آیا می‌توان با حلال‌های در دسترس و ایمن، محلولی با غلظت بالینی مفید (دست‌کم ۱ میلی‌گرم در میلی‌لیتر) از دانترولن سدیم ساخت تا برای آماده‌سازی اورژانسی و تزریق در گونه‌های دامپزشکی به کار رود. موضوع مطالعه درمان اورژانسی تزریقی هایپرترمی بدخیم (MH) است.
دانترولن سدیم مورد استفاده هم از کپسول‌های خوراکی موجود در بازار و هم از دانترولن درجهٔ شیمیایی با خلوص ۹۹٫۹ درصد بود. دارو با روش کوتاه‌شدهٔ ۲۵ دقیقه‌ای شیک‌فلاسک و فراصوت در حلال‌های گوناگون حل شد. جذب فرابنفش در ۳۸۷ نانومتر ثبت و غلظت‌ها از روی منحنی کالیبراسیون دی‌متیل‌فرمامید برآورد شد. برای سنجش اثر pH، حلال‌ها با قطره‌های سدیم هیدروکسید ۰٫۴ درصد تا pH بین ۹٫۵ و ۱۰ تنظیم شدند. تحلیل آماری توصیفی بود.
در غربالگری اولیه، سدیم کلرید ۰٫۹ درصد، سالین هیپرتونیک ۷٫۲ درصد، رینگر لاکتات و پلی‌اتیلن گلیکول ۴۰۰ (۵۰ درصد) به غلظت‌های هدف نرسیدند. چند حلال دیگر، از جمله دکستروز ۵ درصد (D5W) و اتانول ۲۰ درصد، هم به غلظت ۱ میلی‌گرم در میلی‌لیتر یا بیشتر نرسیدند، اما پایداری دارو در آن‌ها تا ۲۴ ساعت حفظ شد. تنظیم pH حلال به ۹٫۵ تا ۱۰ حلالیت و پایداری دانترولن را در همهٔ حلال‌های آزمون‌شده بهتر کرد. محلول‌های با pH تنظیم‌شده حاوی ان‌متیل۲پیرولیدون ۲۰ درصد و پلی‌اتیلن گلیکول ۳۰۰ (۵۰ درصد)، با اتانول ۲۰ درصد و D5W به‌عنوان هم‌حلال، هم برای دانترولن کپسولی و هم برای دانترولن خالص ۹۹٫۹ درصد به غلظت دست‌کم ۵ میلی‌گرم در میلی‌لیتر رسیدند.
به گفتهٔ نویسندگان، چند حلال و سامانهٔ حلالی گزینه‌هایی برای ساخت یک فرمولاسیون بالینی دانترولن نشان دادند. اگر بیمار مبتلا به هایپرترمی بدخیم شناخته‌شده باشد یا بیماری زود تشخیص داده شود، دانترولن شاید برای تهیهٔ ترکیبی و مصرف خارج از برچسب مناسب باشد. با این حال، دادهٔ ایمنی و دادهٔ فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک هنوز لازم است؛ یعنی این یافته‌ها هنوز به معنای فرمولاسیون آمادهٔ مصرف نیست. برای نمونه‌ای از دادهٔ فارماکوکینتیک در دورهٔ بیهوشی می‌توانید فارماکوکینتیک تولفنامیک اسید در گربه‌ها حین بیهوشی را در دارواک ببینید. دربارهٔ رویکردی دیگر در درمان اورژانسی حیوانات هم فراتحلیل امولسیون لیپیدی در مسمومیت حیوانات را بخوانید.