پژوهشی ترکیب‌های شیمیایی گیاهی عصارهٔ برگ گواوا (Psidium guajava) و فعالیت ضدمیکروبی آن را روی سالمونلا گالیناروم بررسی کرد. آزمایش‌ها هم در محیط آزمایشگاه (روش انتشار در چاهک آگار و حداقل غلظت مهارکنندگی، MIC) و هم در جوجه‌های گوشتی آلوده تجربی انجام شد.
غربالگری گیاه‌شیمیایی وجود فلاونوئیدها، تانن‌ها، ترپنوئیدها، فنل‌ها و ساپونین‌ها را نشان داد. هالهٔ مهار رشد عصاره روی سالمونلا گالیناروم به غلظت وابسته بود و MIC برابر ۶٫۲۵ میلی‌گرم در میلی‌لیتر به دست آمد.
در بخش حیوانی، ۱۵۰ جوجهٔ گوشتی یک‌روزه به پنج گروه تقسیم شدند. گروه A شاهد غیرآلوده بود. گروه B (پیشگیرانه) روزهای ۴، ۵ و ۶ عصاره گرفت و روز ۷ با سالمونلا گالیناروم (۳×۱۰ به توان ۸ CFU/mL) آلوده شد. گروه C آلوده بود و درمان نشد. گروه D روز ۷ آلوده شد و پس از بروز نشانه‌های بالینی، روزهای ۱۱، ۱۲ و ۱۳ عصارهٔ برگ گواوا گرفت. گروه E هم روز ۷ آلوده شد و روزهای ۱۱ تا ۱۳ آنتی‌بیوتیک استاندارد سیپروفلوکساسین دریافت کرد.
ارزیابی‌های خونی و بیوشیمی سرم در روزهای ۷، ۱۴ و ۲۱ نشان داد که عصارهٔ برگ گواوا اثر ضدمیکروبی قوی روی سالمونلا گالیناروم داشت و اثربخشی آن در مدل زنده با سیپروفلوکساسین هم‌تراز بود. شدت تغییرات ظاهری و بافت‌شناسی در همهٔ گروه‌های درمان‌شده با عصاره کاهش یافت.
نویسندگان یادآوری می‌کنند که سیپروفلوکساسین، آنتی‌بیوتیک مرجع، هم در آزمایش‌های آزمایشگاهی و هم در مدل زنده کم‌اثرتر بود، و نتیجه می‌گیرند عصارهٔ برگ گواوا عامل ضدمیکروبی قوی علیه سالمونلا گالیناروم در جوجه‌های گوشتی است. این یافته‌ها از یک آزمایش تجربی با آلودگی عمدی به دست آمده‌اند و برای توصیهٔ کاربرد در مزرعه کافی نیستند.
جایگزین‌های گیاهی و ترکیبات طبیعی ضدمیکروب در دارواک هم بررسی شده‌اند: هم‌افزایی نارینجنین و آمیکاسین علیه کلی‌باسیلوز طیور، اثر عصارهٔ هولارنا پوبسنس بر کرم نواری طیور و نقاط شکست حساسیت سالمونلا به انروفلوکساسین در مرغ.