مطالعه‌ای از مؤسسهٔ ملی تحقیقات دامپزشکی لهستان در پولاوی و دانشگاه علم و فناوری بیدگوشچ نشان می‌دهد مایع دهانی خوک می‌تواند نمونه‌ای مناسب برای پایش باقی‌ماندهٔ دو آنتی‌بیوتیک پرمصرف، تولاترومایسین و انروفلوکساسین، در دام زنده باشد.
چرا کنترل در دام زنده مهم است
پایش آنتی‌بیوتیک در پرورش خوک به دو دلیل اهمیت دارد: باقی‌مانده در بافت‌های خوراکی و گسترش مقاومت ضدمیکروبی. کنترل در دام زنده به‌ویژه برای داروهای حیاتی و پرمصرف اهمیت دارد، چون پیش از کشتار امکان ردیابی مصرف دارو را فراهم می‌کند. دارواک پیش‌تر دربارهٔ انتقال باقی‌ماندهٔ آنتی‌بیوتیک به خوک‌های درمان‌نشده نیز گزارش داده بود.
روش مطالعه
پژوهشگران غلظت تولاترومایسین و انروفلوکساسین را پس از درمان خوک‌ها در مایع دهانی اندازه‌گیری کردند. سنجش با روش کروماتوگرافی مایع فوق‌کارا همراه با طیف‌سنجی جرمی پشت‌سرهم (UHPLC-MS/MS) انجام شد.
یافته‌ها
هر دو دارو تا ۳۱ روز پس از پایان درمان در مایع دهانی قابل شناسایی بودند. در آخرین روز نمونه‌گیری، غلظت تولاترومایسین ۱۹٫۷ و انروفلوکساسین ۲۶٫۴ میکروگرم در لیتر بود. تولاترومایسین در روز دوم به اوج غلظت خود یعنی ۲۱۸۰ میکروگرم در لیتر رسید، در حالی که بیشترین غلظت انروفلوکساسین با ۱۲۵۰ میکروگرم در لیتر در روز اول پس از تجویز ثبت شد.
کاربرد برای پایش باقی‌مانده
به گفتهٔ نویسندگان، این نتایج امکان ردیابی دو ترکیب در مایع دهانی را تأیید می‌کند و رویکرد تازه‌ای برای کنترل آنتی‌بیوتیک در خوک زنده پیش می‌گذارد. مایع دهانی پیش از این در پایش بیماری‌های گله کاربرد داشته و این مطالعه کاربرد آن را به پایش دارویی گسترش می‌دهد. انروفلوکساسین از داروهای پرمصرف در دام و طیور است؛ دربارهٔ اثر دوز کم انروفلوکساسین بر مقاومت نیز بخوانید.